Ship:Okręty Panazjatyckie - Historia wersji

_WolviePL:eu o 14:20, 15 sty 2022

2022-01-15T14:20:55Z

_WolviePL:eu o 14:20, 15 sty 2022

2022-01-15T14:20:11Z

_WolviePL:eu o 14:19, 15 sty 2022

2022-01-15T14:19:12Z

_WolviePL:eu: _WolviePL:eu przeniósł stronę Ship:Ships of Pan-Asia do Ship:Okręty Panazjatyckie

2022-01-15T14:16:55Z

_WolviePL:eu przeniósł stronę Ship:Ships of Pan-Asia do Ship:Okręty Panazjatyckie

_WolviePL:eu: Utworzono nową stronę "link= Frakcja Pan-Azjatycka nie obejmuje konkretnego kraju, ale obejmuje okręty z różnych krajów regionu Azji i Pacyfi..."

2022-01-15T14:16:18Z

Utworzono nową stronę "link= Frakcja Pan-Azjatycka nie obejmuje konkretnego kraju, ale obejmuje okręty z różnych krajów regionu Azji i Pacyfi..."

Nowa strona

[[File:Wows flag Pan Asia.png|frameless|left|link=]] Frakcja Pan-Azjatycka nie obejmuje konkretnego kraju, ale obejmuje okręty z różnych krajów regionu Azji i Pacyfiku. W World of Warships reprezentuje ona pięć marynarek: Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Chińskiej (Tajwan), Republiki Korei (Korea Południowa), Republiki Indonezji i Królestwa Tajlandii. W grze każdy okręt może mieć zawieszoną flagę swojej marynarki wojennej (jak pokazano poniżej) lub flagą wschodnioazjatycką (jak pokazano po lewej).

----
[[File:WoWS_China.png|68px|frameless|left|link=]][[Image:Ship_PZSC506_Huang_he.png|frame|right|link=Ship:Huanghe|PLAN ''[[Huanghe]]'', Krążownik Poziomu VI]] Formalnie zorganizowana we wrześniu 1950 roku '''Marynarka Wojenna Armii Ludowo-Wyzwoleńczej (PLAN)'''<ref>[https://en.wikipedia.org/wiki/People%27s_Liberation_Army_Navy People's Liberation Army Navy (Wikipedia)]
</ref> początkowo opierała się na jednostkach, które zdezerterowały z marynarki wojennej Republiki Chińskiej podczas chińskiej wojny domowej. Formalnie był to oddział Armii Ludowo-Wyzwoleńczej, a ich status jako instytucja podporządkowana swoim towarzyszom, na lądzie doprowadził do różnych problemów.

Wczesna ekspansja w latach pięćdziesiątych była głównie wynikiem zakupu od [[Ship:Ships of U.S.S.R.|Marynarki Sowieckiej]] fregat i niszczycieli, podczas gdy Chińska Republika Ludowa rozwijała umiejętności w zakresie budowy okrętów i architektury morskiej we własnych granicach (przy pomocy Sowietów). PLAN pozostawała w dużej mierze skoncentrowana na walce przybrzeżnej i rzecznej do późnych lat 80. i rozpadu Związku Radzieckiego. Większa rola Chin w sprawach światowych — i morskich — w ostatnich latach doprowadziła do gwałtownego rozwoju nowoczesnej PLAN i rozwoju zdolności w zakresie zielonej wody, które nadal się rozwijają. PLAN operuje co najmniej jednym nowoczesnym lotniskowcem — zakupionym jako nadwyżka od Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej — jednocześnie opracowując własny program budowy lotniskowców; zwodowali swój pierwszy okręt podwodny z rakietami balistycznymi w 1981 r. i kontynuują ulepszanie własnych projektów okrętów nawodnych i okrętów podwodnych.

----

[[File:Taiwan.png|68px|frameless|left|link=]][[Image:Ship_PZSD508_LoYang.png|frame|right|link=Ship:Loyang|ROCS ''[[Loyang]]'',Niszczyciel Poziomu VIII ]] Korzenie '''Marynarki Wojennej Republiki Chińskiej (ROCN)'''<ref>[https://en.wikipedia.org/wiki/Republic_of_China_Navy Republic of China Navy (Wikipedia)] and [https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Republic_of_China_Navy_ships Republic of China Navy ships (Wikipedia)]</ref> sięgają roku 1912 i powstania Ministerstwa Marynarki Wojennej po upadku dynastii Qing, a następnie utworzeniu Republiki Chińskiej. ROCN pozostała lojalny wobec rządu Kuomintangu przez cały chaos polityczny późnych lat dwudziestych i lat dwudziestych XX wieku, koncentrując się na patrolach rzecznych i walkach przybrzeżnych, wiedząc, że nie jest w stanie stawić czoła potędze [[Ship:Ships of Japan| [[Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii (IJN)]] (IJN) na morzu.

Ich skromne siły zdewastowane w pierwszych dniach drugiej wojny chińsko-japońskiej w 1937 r., ROCN skutecznie przestała istnieć aż do zakończenia II wojny światowej. Odtworzona i wzmocniona przez przeniesienie wycofanych ze służby okrętów z flot alianckich – i przechwyconych okrętów z IJN – ROCN została ponownie zdziesiątkowana przez chińską politykę wewnętrzną, ponieważ niektóre jednostki uciekły, by wesprzeć siły komunistyczne podczas chińskiej wojny domowej, która wybuchła w marcu 1946. Lojalne jednostki ROCN odegrały kluczową rolę we wspieraniu i ochronie ewakuacji ponad miliona uchodźców z Chin kontynentalnych na wyspę Tajwan w październiku 1949 r. po klęsce chińskich sił nacjonalistycznych Czang Kaj-szeka z rąk komunistów Mao Zedonga.

Ku irytacji Chińskiej Republiki Ludowej, marynarki zachodnie — takie jak [[Ship:Ships of U.S.A.|Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych]] — szybko nawiązały stosunki z siłami zbrojnymi Republiki Chińskiej na uchodźstwie i wspierały je przez dziesięciolecia. Transfer technologii i materiałów sprawił, że ROCN jest nowoczesna i istotna, ponieważ pojawiły się obawy na początku lat 90. wokół zdolności PLAN do potencjalnej blokady wyspy. Lokalny przemysł stoczniowy nie ma możliwości dostarczania okrętów podwodnych, ale z powodzeniem zbudował i oddał do służby ROCN mieszankę fregat, korwet i lokalnych statków patrolowych. W połączeniu z mieszanką nadwyżek okrętów zakupionych ze Stanów Zjednoczonych, [[Ship:Ships of France|Francji]], [[Ship:Ships of Germany|Niemiec]], i [[Ship:Ships of Netherlands|Holandii]], nowoczesna ROCN kontynuuje misję lokalnej kontroli przybrzeżnej i środków przeciwblokujących w cieniu rozwijającej się PLAN.

----
[[File:Korea.png|68px|frameless|left|link=]][[Image:Ship_PZSD109_Chung_Mu.png|frame|right|link=Ship:Chung Mu|ROKS ''[[Chung Mu]]'', Niszczyciel Poziomu IX]] Choć formalnie założona dopiero wkrótce po utworzeniu Republiki Korei 15 sierpnia 1948 r., nowoczesna '''Marynarka Wojenna Republiki Korei (ROKN)'''<ref>
[https://en.wikipedia.org/wiki/Republic_of_Korea_Navy Republic of Korea Navy (Wikipedia)] and [https://en.wikipedia.org/wiki/History_of_the_Republic_of_Korea_Navy History of the Republic of Korea Navy (Wikipedia)]</ref> ma swoje początki w Grupie Obrony Morskiej, która została zorganizowana 11 listopada 1945 r. po wycofaniu się Japonii z Półwyspu Koreańskiego. Początkowo odpowiedzialna za lokalne patrole i obronę przybrzeżną wód koreańskich, Marine Defense Group przekształciła się w Koreańską Straż Przybrzeżną, zanim została ponownie zorganizowana w ROKN.

Młoda marynarka wojenna ledwo zdążyła rozwinąć aktywa, zanim została uwikłana w wojnę koreańską, która wybuchła w czerwcu 1950 roku. Wzmocniona sprzedażą i darowiznami nadwyżek okrętów z okresu II wojny światowej oraz materiałów od zaprzyjaźnionych marynarek wojennych, a także aktywnym udziałem marynarki wojennej z państw członkowskich Organizacji Narodów Zjednoczonych — ROKN szybko zyskała reputację agresywnej, kompetentnej i skutecznej w walce. Zawieszenie broni, które zakończyło wojnę trzy lata później, ustąpiło miejsca długiemu, niełatwemu pokojowi między Republiką Korei (Korea Południowa) na południowej części półwyspu a Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną (Korea Północna) na północy.

Od zakończenia wojny koreańskiej ROKN skoncentrowała swoje wysiłki na budowaniu sił morskich, aby utrzymać w ryzach Marynarkę Wojenną Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD) i jej zdolności morskie. Pod koniec lat siedemdziesiątych rozwój południowokoreańskiej gospodarki i przemysłu stoczniowego pozwolił im rozwinąć flotę morską o niszczyciele, fregaty i korwety budowane lokalnie. Współczesna ROKN kontynuuje misje odstraszania agresji, ochrony narodowych praw morskich i wspierania polityki zagranicznej państwa; w ramach swojej ogólnej misji zaangażowała się w kilka operacji pokojowych od przełomu XXI wieku.

----
[[File:Indonesia.png|68px|frameless|left|link=]][[Image:Ship_PZSD107_Gadjah_Mada.png|frame|right|link=Ship:Gadjah Mada|KRI ''[[Gadjah Mada]]'', Niszczyciel Poziomu VII]] Założona 10 września 1945 r. — w pierwszych dniach Indonezyjskiej Rewolty Narodowej — '''Marynarka Wojenna Republiki Indonezji'''<ref>[https://en.wikipedia.org/wiki/Indonesian_Navy Indonesian Navy (Wikipedia)]</ref>(''Tentara Nasional Indonesia-Angkatan Laut'' lub TNI–AL) składała się początkowo głównie z indonezyjskich marynarzy z doświadczeniem w służbie królewskiej Holenderskiej lub Cesarskiej Japońskiej Marynarki Wojennej. Początkowo wspierana przez przechwycone japońskie okręty, kilkakrotnie starła się w trakcie konfliktu z holenderską marynarką wojenną.

Koniec rewolucji oznaczał początek przekształcenia indonezyjskiej marynarki wojennej w nowoczesną siłę morską. Zgodnie z wynikami Konferencji Okrągłego Stołu w grudniu 1949 r. do TNI-AL przekazana różnorodne wyposażenie bojowe i bazy morskie. W ciągu następnej dekady TNI-AL wzmocniła swoją siłę i poprawiła swoje możliwości, reorganizując się w odrębne siły floty, tworząc Korpus Piechoty Morskiej — Dowództwo Korpusu Komandosów Marynarki Wojennej (''Korps Komando-Angkatan Laut'' lub KKO-AL) — jednocześnie budując skupić się na lotnictwie morskim. Ich dostęp do morskiego sprzętu bojowego rósł w zakresie i wielkości, zarówno z Holandii, jak i różnych innych krajów.

Dzięki swoim zwiększonym możliwościom TNI-AL pomogła uporać się z niezliczonymi ruchami separatystycznymi, które pojawiły się w latach pięćdziesiątych. W szczytowym momencie zimnej wojny raczkująca Indonezja została w dużej mierze uratowana przed rozpadem od wewnątrz i została uwikłana w większy konflikt między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim, który przetoczył się przez cały świat. Wiele byłych okrętów [[Ship:Ships of U.S.S.R.|Marynarki Sowieckiej]] trafiło do służby TNI-AL, gdy naród zacieśnił więzi z Sowietami. Po zamachu stanu z września 1965 r. Indonezja zerwała więzi ze Związkiem Radzieckim. Kilka lat dodatkowego zamieszania politycznego ostatecznie zaowocowało bardziej demokratycznym rządem, który dążył do bliższych stosunków i inwestycji gospodarczych z zachodnimi krajami, takimi jak USA i [[Ship:Ships of U.K.|Zjednoczone Królestwo]].

TNI-AL podjął znaczące wysiłki modernizacyjne w latach 80., dodając do swojego arsenału krążowniki rakietowe i inne zaawansowane technologie. Obecnie Indonezja posiada największą marynarkę wojenną ze wszystkich południowo-wschodnich krajów Azji i wyróżnia się zdolnością do budowy nowoczesnych krążowników rakietowych i okrętów podwodnych na podstawie traktatów z Koreą Południową.

----
[[File:Siam.png|68px|frameless|left|link=]][[Image:Ship_PZSD103_Phra_Ruang.png|frame|right|link=Ship:Phra Ruang|RTNS ''[[Phra Ruang]]'', Niszczyciel Poziomu III]] Po konfliktach zarówno z Imperium Brytyjskim, jak i Francją – które okupowały sąsiednie kraje – Siam zaczął reorganizować swoją armię w drugiej połowie XIX wieku. '''Królewska Marynarka Tajska (RTN)'''<ref>[https://en.wikipedia.org/wiki/Royal_Thai_Navy Royal Thai Navy (Wikipedia)]</ref> została założona w 1875 roku, kiedy pierwotnie była znana jako Królewska Marynarka Syjamska. Pomimo królewskiego wsparcia Syjam był pozbawiony nowoczesnych okrętów wojennych aż do zakończenia I wojny światowej, kiedy to obywatele Syjamscy przekazali pieniądze królowi Mongkutowi na zakup niszczyciela klasy R — ''HMS Radiant'' — od [[Ship:Ships of U.K.|Royal Navy]]. Przemianowany i wcielony do nowej marynarki wojennej RTNS ''Phra Ruang'' był pierwszym najnowocześniejszym okrętem wojennym, który wszedł do służby w RTN.

Syjam złożył później zamówienia w japońskich stoczniach na budowę dwóch monitorów przybrzeżnych, dwóch okrętów podwodnych i kilku niszczycieli. Okręty te brały udział w zamachu stanu z 1932 r., który przekształcił monarchię absolutną Syjamu w monarchię konstytucyjną Tajlandii, a także w wojnie francusko-tajlandzkiej, w której Tajlandia wykorzystała upadek Francji w 1940 r., aby odzyskać utracone terytorium do Francuzów w czasie konfliktów XIX wieku. W zakończeniu wojny francusko-tajlandzkiej pośredniczyła Japonia i traktat podpisany w Tokio 9 maja 1941 r. Zaledwie siedem miesięcy później Japonia najechała i podbiła Tajlandię, zmuszając jej rząd do wypowiedzenia wojny alianckim siłom w styczniu 1942 r.

Zakończenie II wojny światowej latem 1945 roku przyniosło dodatkowe zamieszanie polityczne w południowo-wschodniej Azji; wycofanie się Japończyków i osłabienie kolonialnych sił europejskich pozostawiło w wielu krajach miejsce na znaczące zmiany przywódcze. Wspierana przez Związek Radziecki i Chiny ideologia komunistyczna zaczęła się rozprzestrzeniać na całym półwyspie indochińskim. Z pomocą Stanów Zjednoczonych — i wpływów królewskich — Tajlandia była w stanie oprzeć się wpływom komunistycznym i przyłączyć się do Organizacji Narodów Zjednoczonych, umożliwiając jednostkom RTN udział zarówno w wojnie koreańskiej, jak i wietnamskiej (we współpracy odpowiednio z Koreą Południową i Wietnamem Południowym).

Dziś nowoczesna RTN nadal rozwija swoje ogólne możliwości i jest godna
uwagi jako jedyny kraj południowo-wschodniej Azji, który obsługuje lotniskowiec. Podobnie jak ich odpowiedniki na Tajwanie, lokalny przemysł stoczniowy ma również możliwość dostarczania nowoczesnych fregat i niszczycieli bez konieczności zakupu ich od zachodnich marynarek wojennych

----
===Niszczyciele===
====Rozgrywka====
[[Image:Ship_PZSD104_Shen_Yang.png|frame|right|link=Ship:Shenyang|ROCS ''Shenyang'', Niszczyciel Poziomu IV]] Żadna z różnych jednostek wchodzących w skład wschodnioazjatyckiej gałęzi niszczycieli nie pochodzi z krajów, pod których banderą pływają w World of Warships; każdy kadłub został zakupiony od zagranicznej marynarki wojennej, zanim trafił do służby w ich azjatyckich marynarkach wojennych. W związku z tym, linia ta stanowi dziwną mieszankę stylów gry, która łączy się z każdą z pozostałych dostępnych obecnie linii niszczycieli: od korzeni Longjianga w Kaiserliche Marine, przez wcześniejsze służby [[Phra Ruanga]] i [[Gadjah Mady]] w Royal Navy, aż po Shenyanga pod banderą wschodzącego słońca IJN, do początków Czerwonej Floty [[Fushun]], do nadwyżek kadłubów Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych z czasów II wojny światowej, które stanowią górną część linii. Wydajność baterii głównej różni się znacznie w zależności od kadłuba w zależności od kraju pochodzenia; jedyną cechą, która łączy wszystkie niszczyciele wschodnioazjatyckie, jest to, że są wyposażone w torpedy głębinowe. W przeciwieństwie do torped montowanych na innych niszczycielach, azjatyckie [[Ship:Torpedoes|torpedy]] są ustawione na głębokość 5-6 metrów, co oznacza, że wrogie niszczyciele nie mogą zostać trafione; ale za to są wysoce zabójcze dla wszystkich wrogich pancerników i lotniskowców, a także dla większości wrogich krążowników. Począwszy od ''[[Hsienyanga]]'' VIII poziomu, wschodnioazjatyckie niszczyciele zyskują również dostęp do zmodyfikowanej wersji {{Radaru Dozorowania} niż w krążownikach podobnych poziomów; niestety muszą poświęcić swój {{Generator Dymu}}, aby go zamontować.

}}{{#vardefine:cur_nation|pan_asia}}__NOTOC__[[Category:Ships by nation]]
{{#vardefine:list|{{WoWs Class||list}}}}{{#vardefine:i|0}}{{#while:|{{#if:{{#explode:{{#var:list}}|;|{{#var:i}}}}|true}}|
{{#vardefine:cur_class|{{#explode:{{#var:list}}|;|{{#var:i}}}}}}{{#if:{{WoWs_ShipsList|{{#var:cur_nation}}|{{#var:cur_class}}|||text}}|<div class="wot-frame-1"><h2>{{WoWs Class|{{#var:cur_class}}|bm}}</h2>
{{WoWs_ShipsList|{{#var:cur_nation}}|{{#var:cur_class}}|||icons}}</div>}}{{#vardefine:i|{{#expr:{{#var:i}}+1}}}}}}

== Uwagi ==

[https://www.youtube.com/watch?v=Ues_DOzPbjQ Pan-Asian Destroyers - Mission: Hype - Nov 17, 2017 - World of Warships Official Channel - YouTube]<br />
[https://www.youtube.com/watch?v=q9wKwge5UuE Developer Diaries: Pan-Asia Destroyers - Nov 23, 2017 - World of Warships Official Channel - YouTube]<br />
[https://worldofwarships.com/en/news/game-guides/Pan_Asian_Destroyer_Tree_Overview/ Pan-Asian Destroyer Overview - 11/27/2017 - News - World of Warships]<br />
[https://worldofwarships.eu/en/news/game-updates/anchored-in-asia/ Dasha Presents Update 0.6.14.2 - 12/12/2017 - News - World of Warships]<br />

<references />

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 ----
-[[File:Taiwan.png|68px|frameless|left|link=]][[Image:Ship_PZSD508_LoYang.png|frame|right|link=Ship:Loyang|ROCS ''[[Loyang]]'',Niszczyciel Poziomu VIII ]] Korzenie '''Marynarki Wojennej Republiki Chińskiej (ROCN)'''<ref>[https://en.wikipedia.org/wiki/Republic_of_China_Navy Republic of China Navy (Wikipedia)] and [https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Republic_of_China_Navy_ships Republic of China Navy ships (Wikipedia)]</ref> sięgają roku 1912 i powstania Ministerstwa Marynarki Wojennej po upadku dynastii Qing, a następnie utworzeniu Republiki Chińskiej.  ROCN pozostała lojalny wobec rządu Kuomintangu przez cały chaos polityczny późnych lat dwudziestych i lat dwudziestych XX wieku, koncentrując się na patrolach rzecznych i walkach przybrzeżnych, wiedząc, że nie jest w stanie stawić czoła potędze [[Ship:Ships of Japan| [[Ships of Japan|Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii (IJN)]] (IJN) na morzu.
+[[File:Taiwan.png|68px|frameless|left|link=]][[Image:Ship_PZSD508_LoYang.png|frame|right|link=Ship:Loyang|ROCS ''[[Loyang]]'',Niszczyciel Poziomu VIII ]] Korzenie '''Marynarki Wojennej Republiki Chińskiej (ROCN)'''<ref>[https://en.wikipedia.org/wiki/Republic_of_China_Navy Republic of China Navy (Wikipedia)] and [https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Republic_of_China_Navy_ships Republic of China Navy ships (Wikipedia)]</ref> sięgają roku 1912 i powstania Ministerstwa Marynarki Wojennej po upadku dynastii Qing, a następnie utworzeniu Republiki Chińskiej.  ROCN pozostała lojalny wobec rządu Kuomintangu przez cały chaos polityczny późnych lat dwudziestych i lat dwudziestych XX wieku, koncentrując się na patrolach rzecznych i walkach przybrzeżnych, wiedząc, że nie jest w stanie stawić czoła potędze [[Ship:Ships of Japan| [[Ship:Ships of Japan|Cesarskiej Marynarki Wojennej Japonii (IJN)]] (IJN) na morzu.
 Ich skromne siły zdewastowane w pierwszych dniach drugiej wojny chińsko-japońskiej w 1937 r., ROCN skutecznie przestała istnieć aż do zakończenia II wojny światowej.  Odtworzona i wzmocniona przez przeniesienie wycofanych ze służby okrętów z flot alianckich – i przechwyconych okrętów z IJN – ROCN została ponownie zdziesiątkowana przez chińską politykę wewnętrzną, ponieważ niektóre jednostki uciekły, by wesprzeć siły komunistyczne podczas chińskiej wojny domowej, która wybuchła w marcu  1946. Lojalne jednostki ROCN odegrały kluczową rolę we wspieraniu i ochronie ewakuacji ponad miliona uchodźców z Chin kontynentalnych na wyspę Tajwan w październiku 1949 r. po klęsce chińskich sił nacjonalistycznych Czang Kaj-szeka z rąk komunistów Mao Zedonga.

@@ Linia 45: / Linia 45: @@
 ===Niszczyciele===
 ====Rozgrywka====
-[[Image:Ship_PZSD104_Shen_Yang.png|frame|right|link=Ship:Shenyang|ROCS ''Shenyang'', Niszczyciel Poziomu IV]] Żadna z różnych jednostek wchodzących w skład wschodnioazjatyckiej gałęzi niszczycieli nie pochodzi z krajów, pod których banderą pływają w World of Warships;  każdy kadłub został zakupiony od zagranicznej marynarki wojennej, zanim trafił do służby w ich azjatyckich marynarkach wojennych.  W związku z tym, linia ta stanowi dziwną mieszankę stylów gry, która łączy się z każdą z pozostałych dostępnych obecnie linii niszczycieli: od korzeni Longjianga w Kaiserliche Marine, przez wcześniejsze służby [[Phra Ruanga]] i [[Gadjah Mady]] w Royal Navy, aż po Shenyanga pod banderą wschodzącego słońca IJN, do początków Czerwonej Floty [[Fushun]], do nadwyżek kadłubów Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych z czasów II wojny światowej, które stanowią górną część linii.  Wydajność baterii głównej różni się znacznie w zależności od kadłuba w zależności od kraju pochodzenia;  jedyną cechą, która łączy wszystkie niszczyciele wschodnioazjatyckie, jest to, że są wyposażone w torpedy głębinowe.  W przeciwieństwie do torped montowanych na innych niszczycielach, azjatyckie [[Ship:Torpedoes|torpedy]] są ustawione na głębokość 5-6 metrów, co oznacza, że wrogie niszczyciele nie mogą zostać trafione; ale za to są wysoce zabójcze dla wszystkich wrogich pancerników i lotniskowców, a także dla większości wrogich krążowników.  Począwszy od ''[[Hsienyanga]]'' VIII poziomu, wschodnioazjatyckie niszczyciele zyskują również dostęp do zmodyfikowanej wersji {{Radaru Dozorowania} niż w krążownikach podobnych poziomów;  niestety muszą poświęcić swój {{Generator Dymu}}, aby go zamontować.
+[[Image:Ship_PZSD104_Shen_Yang.png|frame|right|link=Ship:Shenyang|ROCS ''Shenyang'', Niszczyciel Poziomu IV]] Żadna z różnych jednostek wchodzących w skład wschodnioazjatyckiej gałęzi niszczycieli nie pochodzi z krajów, pod których banderą pływają w World of Warships;  każdy kadłub został zakupiony od zagranicznej marynarki wojennej, zanim trafił do służby w ich azjatyckich marynarkach wojennych.  W związku z tym, linia ta stanowi dziwną mieszankę stylów gry, która łączy się z każdą z pozostałych dostępnych obecnie linii niszczycieli: od korzeni Longjianga w Kaiserliche Marine, przez wcześniejsze służby [[Phra Ruanga]] i [[Gadjah Mady]] w Royal Navy, aż po Shenyanga pod banderą wschodzącego słońca IJN, do początków Czerwonej Floty [[Fushun]], do nadwyżek kadłubów Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych z czasów II wojny światowej, które stanowią górną część linii.  Wydajność baterii głównej różni się znacznie w zależności od kadłuba w zależności od kraju pochodzenia;  jedyną cechą, która łączy wszystkie niszczyciele wschodnioazjatyckie, jest to, że są wyposażone w torpedy głębinowe.  W przeciwieństwie do torped montowanych na innych niszczycielach, azjatyckie [[Ship:Torpedoes|torpedy]] są ustawione na głębokość 5-6 metrów, co oznacza, że wrogie niszczyciele nie mogą zostać trafione; ale za to są wysoce zabójcze dla wszystkich wrogich pancerników i lotniskowców, a także dla większości wrogich krążowników.  Począwszy od ''[[Hsienyanga]]'' VIII poziomu, wschodnioazjatyckie niszczyciele zyskują również dostęp do zmodyfikowanej wersji {{Radaru Dozorowania}} niż w krążownikach podobnych poziomów;  niestety muszą poświęcić swój {{Generator Dymu}}, aby go zamontować.
 }}{{#vardefine:cur_nation|pan_asia}}__NOTOC__[[Category:Ships by nation]]

← poprzednia wersja		Wersja z 14:16, 15 sty 2022
(Brak różnic)